یکشنبه ۵ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۳:۱۶
یادداشت| دعا، سلاح امام سجاد برای آزادی مردم

حوزه/ صحیفه سجادیه و دعاهای حضرت علیه السلام، مسیر آزاد شدن مردم را برای انتخاب درست و تشخیص حق از باطل را باز کرد و استخفافی را که توسط بنی امیه و به واسطه دستگاه خواص دنیا پرست بر مردم تحمیل شده بود، از بین برد، این دعاها، زنجیرهای جهل، ترس و انحراف را از دل و ذهن مردم گشود و بینش الهی را به آنان بازگرداند.

خبرگزاری حوزه | حضرت زین‌العابدین علیه‌السلام، در شرایطی دشوار و پس از فاجعه عظیم کربلا، با بصیرتی آسمانی و شناختی ژرف از واقعیت‌های سیاسی و اجتماعی زمانه و شناخت واقعیت میدان، به تفسیر و تبیین حادثه عاشورا پرداختند. ایشان تنها به سوگواری برای شهدا بسنده نکردند، بلکه آن را به مکتبی تربیتی و انقلابی تبدیل نمودند و عاشورا را از یک حادثه تاریخی صرف، به معیاری همیشه زنده برای تشخیص حق از باطل و تقابل جبهه ایمان و استکبار مبدل ساخت.

با درایت کامل، بیماری عمیق جامعه اسلامی را که به دنیازدگی، رفاه‌طلبی کاذب و فاصله گرفتن از معارف ناب دینی مبتلا شده بود، تشخیص دادند ، درمان امت بیمار را در پیش گرفت.

صحیفه سجادیه و دعاهای حضرت علیه السلام، مسیر آزاد شدن مردم را برای انتخاب درست و تشخیص حق از باطل باز کرد و استخفافی را که توسط بنی امیه و به واسطه دستگاه خواص دنیا پرست بر مردم تحمیل شده بود، از بین برد و نگاه مردم را به واقعیت ها باز نمود. این دعاها، زنجیرهای جهل، ترس و انحراف را از دل و ذهن مردم گشود و بینش الهی را به آنان بازگرداند.

حضرت سجاد علیه السلام، با دعاهایی که در مسجد می خواندند و دیگران نیز می‌شنیدند ، بند و زنجیرهای بسته شده توسط خواص منحرف از دین و تابع دستگاه ظلم و جور را از پای مردم باز می کردند و مسیر هدایت را در پیش می گرفتند. دعای حضرت تنها یک مجموعه نیایش نبود، بلکه دستورالعمل کامل تربیت فردی و اجتماعی، بازشناسی توحید ناب و احیای ارزش‌های فراموش‌شده بود.

که خداوند متعال در باب فلسفه بعثت نبوی صلی الله علیه و آله فرمود

وَیَضَعُ عَنهُم إِصرَهُم وَالأَغلالَ الَّتی کانَت عَلَیهِم

و وظیفه خویش را که هدایت امت و خلق آزادی و حق انتخاب میان حق و باطل برای مردم بود را به سرانجام رساندند.

حضرت سجاد علیه‌السلام با خواندن دعاهایی پرمحتوا در مسجدالنبی و دیگر محافل، پروژه خاموش‌سازی و پنهان سازی حقایق توسط بنی‌امیه را خنثی می‌کردند. این دعاها که در حضور جمعیت قرائت می‌شد، در حقیقت بیانیه‌های سیاسی-اعتقادی و درس‌نامه‌های اصلاح جامعه بودند که قلب و عقل مردم را مخاطب قرار می‌داد و تلاش خواص دنیا طلبی را برای پنهان سازی حقایق به سمت می کشاند. به این ترتیب، امام علیه‌السلام وظیفه خطیر هدایت امت و ایجاد فضایی برای انتخاب آزادانه و آگاهانه میان حق و باطل را با موفقیت به انجام رساندند و میراثی جاویدان برای همه آزادگان و حقیقت‌جویان تاریخ به جای گذاشتند.

این کنش هوشمندانه و اصیل، تنها به تربیت نفوس محدود نماند، بلکه بنیان مستحکم یک نهاد علمی ماندگار را پی‌ریزی کرد و بیان حقایق زمینه را برای آزادی مردم از غل زنجیر مستکبران مهیا می ساخت تا مردم انتخاب کنند. امام سجاد علیه‌السلام مأموریت پیامبرگونه خویش را با همین ابزار به سرانجام رساندند و آزادی و قدرت انتخاب آگاهانه را به امت بازگرداندند.. مکتب علمی و حدیثی امام سجاد علیه‌السلام که توسط فرزند برومندشان امام محمدباقر علیه‌السلام و نواده گرامیشان امام جعفرصادق علیه‌السلام توسعه یافت، به «حوزه علمیه صادقین» معروف شد. این حوزه، منبع زاینده و سیراب‌کننده معارف ناب شیعی در طول قرون متمادی بوده و هست. تمامی حوزه‌های علمیه شیعه تا امروز، جیره‌خوار خوان پربرکت و دانش بی‌پایان آن ذوات مقدسه معصومین علیهم‌السلام هستند. شاگردانی چون ابوحمزه ثمالی، جابربن عبدالله انصاری و دیگران، حلقه‌های وصل این دانش بیکران به نسل‌های بعد شدند.

محمود سواری

اخبار مرتبط

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha